Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а д е ё і к л о у ы ь э ю я .

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э я -

начава́ць übernáchten vi, nächtigen vi;

не начава́ць до́ма die Nacht fórtbleiben*

начака́цца lánge wárten (каго-н., чаго-н. auf A)

нача́льнік м.

1. Vórgesetzte (sub) m -n, -n, Chef [ʃɛf] m -s, -s; Léiter m -s, -, Führer m -s, -;

нача́льнік ста́нцыі чыг. Statiónsvorsteher m -s, -;

нача́льнік цягніка́ Zúgführer m -s, -;

нача́льнік аддзе́ла Abtéilungsleiter m -s, -;

2. вайск. Beféhlshaber m -s, -;

нача́льнік шта́ба Stábschef m -s, -s; Chef des Stábes

нача́льніца ж. Chéfin [´ʃɛ-] f -, -nen, Léiterin f -, -nen, Führerin f -, -nen

нача́льства н.

1. зборн. (начальнікі) die Vórgesetzten; Óbrigkeit f -, -n;

2. (улада) Léitung f -; Beféhlsgewalt f -;

служы́ць пад чыі́м-н. нача́льствам j-m unterstéllt [úntergeordnet] sein

начапі́цца sich áufhängen*, sich ánhängen*

начапі́ць áufhängen vt, ánhängen vt; (на цвік, кручок) áufhaken vt;

начапі́ць бант éine Schléife ánstecken

на́чарна прысл.:

на́чарна напіса́ць áufsetzen; ins Únréine schréiben*

начарта́льны:

начарта́льная геаме́трыя dárstellende [deskriptíve [-və] ] Geometríe

начарці́ць (áuf)zéichnen vt