Verbum

нацерусі́ць, нацерушы́ць

1. (насыпаць) (in gróßer Ménge) heráusschütten, hínschütten;

2. (нападаць – пра снег) in féinen Flócken fállen*, mit lóckerem Schnée bedécken

наце́рці

1. (маззю) éinreiben* vt;

2. (на тарцы) réiben* vt;

наце́рці мо́рквы Möhren réiben*;

3. (нагу і г. д.) sich (D) etw. wund réiben*;

наце́рці сабе́ мазалі́ на нага́х Hühneraugen [Schwíelen] bekómmen*;

наце́рці сабе́ но́гі да крыві́ die Füße wund [blútig] láufen*;

4. (падлогу) bóhnern vt

наце́шыцца

1. (нарадавацца) viel Vergnügen háben (кім-н., чым-н. an D);

2. (насмяяцца) viel láchen (з каго-н., чаго-н. über A), verláchen vt, zur Genüge láchen (über A)

нацёк м.

1. геал. Kálksinter m -s; Inkrustatión f -, -en;

2.:

нацёк на све́чцы Trópfbart m -(e)s, -bärte

наці́на ж. бат.

1. разм. (сцябло агароднай расліны) Kráut n -(e)s;

2. (травінка) Gräs¦chen n -s, -, Gráshalm m -(e)s, -e

націра́нне н.

1. (маззю) Éinreiben n -s;

2. (падлогі) Bóhnern n -s;

3. (на тарцы) Réiben n -s

націра́цца (маззю) sich éinreiben* (mit D)

націра́ць гл. нацерці

на́ціск м.

1. (моцнае ўздзеянне) Druck m -(e)s, Ándruck m -(e)s, Préssen n -s; Ánsturm m -(e)s, -stürme, Vórstoß m -es, -stöße (атака);

2. лінгв. Betónung f -, -en

націска́ць, наці́снуць

1. (цяжарам) áufdrücken vt, drücken vt, vi (на што-н. auf A); préssen vt (auf A) (моцна);

націска́ць на кно́пку (auf) den Knopf drücken;

2. разм. (уздзейнічаць) éinen Druck áusüben (на каго-н. auf A);

націска́ць на ўсе гу́зікі [педа́лі] álle Regíster zíehen*, álle Hébel in Béwegung sétzen;

3. (энергічна ўзяцца за што-н.) vorántreiben* vt; forcieren [-´si:-] vt