Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклмнопртухчыэ-
аеёіюя

шліфавальшчык, ✂, м.

Рабочы, спецыяліст па шліфаванню.

|| ж. шліфавальшчыца, ✂.

|| прым. шліфавальшчыцкі, ✂.

шліфаваць, ✂; незак.

  1. Апрацоўваць паверхню металу, драўніны і пад. трэннем для надання гладкасці, пэўнай формы.

  2. перан. Удасканальваць, паляпшаць.

    • Ш. мову і стыль твора.

|| зак. адшліфаваць, ✂.

|| наз. шліфаванне, ✂ і шліфоўка, ✂.

|| прым. шліфавальны, ✂ і шліфовачны, ✂.

  • Шліфавальны станок.