Verbum

цэп, ✂, м.

Прылада для малацьбы збожжа ручным спосабам, у выглядзе доўгай палкі (цапільна) з прымацаваным да яе гужыкам драўлянага біча.

• Малаціць у тры цапы.

|| прым. цэпавы, ✂.

цэпелін, ✂, м.

Дырыжабль з металічным каркасам, абцягнутым тканінай.

|| прым. цэпелінны, ✂.

цэпень, ✂, м.

Стужачны чарвяк, які паразітуе ў кішэчніку чалавека, жывёлы; саліцёр.

цэпкі, ✂ (разм.).

Тое, што і учэпісты.

|| наз. цэпкасць, ✂.