Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэя-’
блмнрўф

зеў, ✂, м.

Адтуліна, што злучае поласць рота з глоткай.

  • Слізістая абалонка зева.

зеўра, ✂, ж. (разм.).

Прорва, адтуліна.

  • Цёмная з. прадоння.

зеўраць, ✂; незак. (разм.).

Быць бачным, адкрытым (пра адтуліну, яму і пад.).

  • Зеўрае бяздонне.