Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а е і л н о р с т у х ч ш ы э ю я ’

ж к л р с т х ц ш

пыха, ✂, ж.

Фанабэрыстасць, ганарыстасць.

Збіць пыху з каго-н.

пыхкаць, ✂; незак.

Утвараць гукі, выпускаючы пару, газ.
- Пыхкае паравоз.
Выпускаць час ад часу дым (пры курэнні).
- П. люлькай.

|| аднакр. пыхнуць, ✂.

|| наз. пыхканне, ✂.

пыхлівы, ✂.

Фанабэрысты, празмерна ганарысты.

П. чалавек.
Пыхлівая пастава.

|| наз. пыхлівасць, ✂.

пыцель, ✂, м.

Машына для пытлявання.

◊

Даць (задаць) пытлю каму (разм.) — даць наганяй, аб’явіць вымову.

|| прым. пыцельны, ✂.

пышка, ✂, ж.

Круглая пульхная булка.

Мядовыя пышкі.

|| прым. пышачны, ✂.

пышны, ✂.

Лёгкі, нібы ўзбіты.
- Пышныя валасы.
Раскошны, багаты.
- П. ўбор.
- П. прыём.

|| наз. пышнасць, ✂.

пышыцца, ✂; незак.

Празмерна ганарыцца, задавацца.

Няма чаго п.