Verbum

вербава́ць, ✂; незак.

Набіраць, наймаць людзей на якую-н. працу, схіляць да ўступлення ў якую-н. арганізацыю.

• В. рабочых на лесараспрацоўкі.
• В. дабравольцаў.

|| зак. завербаваць, ✂.

|| наз. вярбоўка, ✂.

|| прым. вярбовачны, ✂.

вербало́з, ✂, м.

Куст ці дрэва сямейства вярбовых.

|| прым. вербалозавы, ✂.

верба́льны, ✂ (кніжн.).

Вусны.

• Вербальная заява.

○

• Вербальная нота (спец.) — дыпламатычная нота без подпісу, якая прыраўноўваецца да вуснай заявы.

|| наз. вербальнасць, ✂.

вербе́на, ✂, ж.

Травяністая ці кустовая дзікарастучая духмяная расліна.

|| прым. вербенавы, ✂.

• Сямейства вербенавых (наз.).

верблюдзяня́, ✂ і верблюдзянё, ✂, н.

Дзіцяня вярблюда.

верды́кт, ✂, м. (спец.).

Рашэнне прысяжных заседацеляў аб вінаватасці або невінаватасці абвінавачанага.

• Вынесці апраўдальны (абвінаваўчы) в.

|| прым. вердыктны, ✂.

ве́рмахт, ✂, м.

Узброеныя сілы фашысцкай Германіі.

• Разгром вермахта.

вермішэ́ль, ✂, ж.

Гатунак тонкай круглай локшыны фабрычнага вырабу.

|| прым. вермішэлевы, ✂.

ве́рмут, ✂, м.

Род вінаграднага віна з настоямі з траў.

|| прым. вермутавы, ✂.

вернападда́ны, ✂, м. (уст.).

Чалавек, які захоўвае вернасць манарху.

|| ж. вернападданая, ✂.

|| прым. вернападданніцкі, ✂.

• Вернападданніцкія пачуцці (таксама ўвогуле пра адданасць уладзе, правячай вярхушцы; іран.).