Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоуыьэюя
бвгдзйкмнопрстўфхцшя

ладзіць​2, ✂; незак.

  1. Падрыхтоўваць, рабіць што-н. прыгодным для карыстання.

    • Л. сані.

  2. Рабіць, ствараць, спраўляць, арганізоўваць.

    • Л. вяселле.

  3. Настройваць музычны інструмент.

ладкаваць, ✂; незак.

Прыводзіць у парадак, уладжваць.

ладкі, ✂.

Дзіцячая гульня, пры якой удзельнікі ўдараюць адзін аднаго спачатку правай далонню аб правую, потым левай аб левую і г.д.

◊

  • Біць (пляскаць) у ладкі — выказваць адабрэнне чаго-н.

ладна, часц. ✂ (разм.).

Выражае згоду; добра, хай сабе і так.

  • Л., прыйду!

ладны, ✂ (разм.).

  1. Досыць вялікі, значны.

    • Ладная скіба.

  2. Зграбны, прыгожы, спраўны.

    • Л. хлопец.
    • Ладна (прысл.) пашыты.

|| наз. ладнасць, ✂.