Verbum

ве́дзьма, ✂, ж.

1. У старых народных павер’ях: злая чараўніца.

2. перан. Пра злую, сварлівую жанчыну (разм.).

ве́ды, ✂.

1. Сукупнасць звестак, якія раскрываюць аб’ектыўныя заканамернасці жыцця.

   • Грунтоўныя в.
   • Свет асвятляецца сонцам, а чалавек — ведамі.

2. Дасведчанасць ў якой-н. галіне.

   • Вучні выявілі добрыя в. ў матэматыцы.

ве́ер, ✂, м.

1. Ручное прыстасаванне з пласцінак у выглядзе складнога паўкруга, якім абмахваюцца ў духату.

2. веерам, у знач. прысл. Паўкругам.

   • Хвост в.

|| прым. веерны, ✂.

ве́жа, ✂, ж.

1. Высокае і вузкае архітэктурнае збудаванне.

2. Вышка для гармат і кулямётаў на суднах, танках і пад.

|| прым. вежавы, ✂.

• В. кран.

ве́зці​¹, ✂; незак.

1. Перамяшчаць каго-, што-н. пры дапамозе якіх-н. сродкаў руху.

   • В. пясок на тачцы.

2. Адпраўляючыся ў паездку, мець пры сабе, з сабой.

   • В. дзяцей у вёску.
   • В. многа навін.

ве́зці​², ✂; безас., ✂ (разм.).

Пра ўдачу ў чым-н. і шанцаваць.

• Яму вязе ва ўсім.

|| зак. павезці, ✂ і падвезці, ✂.

ве́йка, ✂, н.

Валасок на краі павека.

• Доўгія вейкі.

|| прым. вейкавы, ✂.

век, ✂, м.

1. Стагоддзе.

   • Дваццаты в.
   • Мінулы в.
   • Цэлы в. не бачыліся (вельмі доўга).

2. Гістарычны перыяд, эпоха, характэрныя чым-н.

   • Каменны в.
   • Касмічны в.
   • З векам упоплеч (ісці, крочыць і пад.: не адстаючы ад жыцця).

3. Жыццё, перыяд існавання каго-, чаго-н. або ўзрост каго-н.

   • Многа пабачыць на сваім вяку.
   • У хлусні кароткі в. (прыказка).
   • Чалавек сярэдняга веку.

4. у знач. прысл. Заўсёды, вечна.

   • В. дома яе няма.
   • В. буду помніць вас.

◊

• На векі вечныя (разм.) — назаўсёды.

• Праз вякі — бязмежна доўга, на працягу доўгага часу.

|| прым. векавы, ✂.

ве́ка, ✂, н.

Верхняя частка, якая служыць пакрыццём якой-н. пасудзіны, скрынкі, каробкі і пад.

• В. куфра.

|| памянш. вечка, ✂.

векава́ць, ✂; незак.

Увесь час жыць дзе-н., знаходзіцца ў якім-н. стане, існаваць.

• Век в. у дзеўках.