Verbum

дзьмухаць, ✂; незак.

Перарывіста дзьмуць.

• Д. на шклянку з гарачым чаем.

|| аднакр. дзьмухнуць, ✂.

• Д. на свечку.

|| наз. дзьмуханне, ✂.

дзьмуцца, ✂; незак. (разм.).

Сердаваць, крыўдзіцца, выказваць сваім выглядам незадаволенасць.

• Цэлы тыдзень дзьмецца на старшыню.

дзьмуць, ✂; незак.

1. Веяць, гнаць паветра.

   • Дзьмуў лёгкі ветрык.

2. З сілай выпускаць з рота струмень паветра.

   • Д. на агонь.
   • У дудку дзьме хлапчук.

◊

• Куды вецер дзьме (разм. неадабр.) — не мець сваёй думкі, прыстасоўвацца да існуючых меркаванняў.

дзюба, ✂, ж.

У птушак: рагавое ўтварэнне з дзвюх падоўжаных сківіц.

• Арліная д.

◊

• З камарыную дзюбу (разм.) — пра што-н. малое, мізэрнае.

|| памянш. дзюбка, ✂.

дзюбаты, ✂.

1. З доўгай дзюбай.

   • Д. бусел шпацыруе.

2. Падобны на дзюбу.

   • Прамову гаварыў чалавек з дзюбатым тварам.

дзюбацца, ✂; незак.

1. Пра птушак: мець звычку дзюбаць каго-н.

   • Гусі дзюбаюцца.

2. Біць дзюбай адзін аднаго.

   • Пеўні дзюбаюцца на сметніку.

дзюбаць, ✂; незак. (разм.).

1. Дзяўбаць (пра птушак).

2. Удараць чым-н. вострым або ўдарацца аб што-н., пакідаючы след.

   • Д. лапаю лёд.
   • Кулі дзюбаюць жалеза.

◊

• Дзюбаць носам (разм.) — драмаць, то апускаючы, то ўзнімаючы галаву.

|| аднакр. дзюбнуць, ✂ і дзюбануць, ✂.

|| наз. дзюбанне, ✂.

дзюбнуць, ✂; зак.

1. гл. дзюбаць.

2. Выпіць спіртнога (разм.).

   • Добра дзюбнулі на вяселлі.

дзюдаіст, ✂, м.

Спартсмен, які займаецца дзюдо.

|| ж. дзюдаістка, ✂.

|| прым. дзюдаісцкі, ✂.

дзюдо, нескл., н.

Японская барацьба вольнага стылю.