Verbum

весціся, ✂; незак.

1. Адбывацца, ажыццяўляцца, праводзіцца.

   • Вядзецца барацьба за высокую якасць прадукцыі.
   • Вядзецца шырокае жыллёвае будаўніцтва.

2. Гадавацца, даваць прыплод.

   • У нас свінні добра вядуцца.

3. безас. Быць звычаем, падтрымлівацца.

   • Так у нас здаўна вядзецца.

весялець, ✂; незак.

Станавіцца вясёлым, весялейшым.

|| зак. павесялець, ✂.

весяліцца, ✂; незак.

Весела праводзіць час.

• Дзеці весяляцца ў садзе.

весяліць, ✂; незак.

Выклікаць вясёласць, радасць.

• В. дзяцей.
• Песня вяселіць душу.

|| зак. развесяліць, ✂.

весялун, ✂, м. (разм.).

Вясёлы чалавек, забаўнік.

|| ж. весялуха, ✂.

вета, нескл., н. (кніжн.).

Забарона, адмена (якіх-н. рашэнняў).

• Пакласці в. на што-н.

ветах, ✂, м.

Месяц у апошняй квадры, на зыходзе.

|| памянш. веташок, ✂.

ветка, ✂, ж.

Асобная лінія ў сістэме чыгунак, якая адыходзіць убок ад асноўнай чыгуначнай магістралі.

ветлівы, ✂.

Ласкавы, далікатны, поўны прыязнасці, добразычлівасці.

• В. чалавек.
• Ветлівае абыходжанне.
• Ветліва (прысл.) папрасіць.

|| наз. ветлівасць, ✂.

ветрагон, ✂, м. (разм. неадабр.).

Легкадумны, пусты чалавек.

|| ж. ветрагонка, ✂.

|| прым. ветрагонскі, ✂.