Verbum

кіраса, ✂, ж.

Латы, металічны панцыр на спіну і грудзі.

кірасір, ✂, м.

У старой рускай і некаторых заходнееўрапейскіх арміях: ваеннаслужачы цяжкай кавалерыі, які насіў кірасу ў параднай форме.

|| прым. кірасірскі, ✂.

кіраўнік, ✂, м.

Асоба, якая кіруе кім-, чым-н.

• К. вытворчага аб’яднання.

|| ж. кіраўніца, ✂.

|| прым. кіраўніцкі, ✂.

кіраўніцтва, ✂, н.

1. гл. кіраваць.

2. Падраздзяленне якой-н. установы, буйная адміністрацыйная адзінка.

   • К. справамі Кабінета Міністраў.

3. зб. Кіраўнікі.

   • Змяніць кіраўніцтва.

|| прым. кіраўніцкі, ✂ і кіраўнічы, ✂.

кіргізы, ✂, м.

Народ цюркскай моўнай групы, які складае карэннае насельніцтва Кіргізіі.

|| ж. кіргізка, ✂.

|| прым. кіргізскі, ✂.

кірза, ✂, ж.

Заменнік скуры: насычаная спецыяльным саставам тканіна з кручаных нітак.

|| прым. кірзавы, ✂.

• Кірзавыя боты.

кірка, ✂, ж.

Ручная прылада — прадаўгаваты, завостраны з двух канцоў малаток для драблення цвёрдай пароды або лёду.

|| прым. кіркавы, ✂.

кірмаш, ✂, м.

1. Вялікі продаж тавару, які праводзіцца ў пэўную пару года ў вызначаным месцы і часта звязаны з выстаўкай.

   • Вясенні Лейпцыгскі к.

2. перан. Шумнае, ажыўленае зборышча людзей (разм.).

|| прым. кірмашовы, ✂.

кірмашовец, ✂, м.

Удзельнік кірмашу.

кірпа, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

1. Пра кароткі і задраны ўгору нос.

2. Курносы чалавек.

   • Гэты к. любіць задзірацца.