барваве́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -ваве́е і барво́вець, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -ваве́е; незак.
1. Станавіцца чырвоным, чырванець.
Усход барвавее.
2. Вылучацца сваім чырвоным колерам.
Сцягі барвавеюць.
|| зак. пабарваве́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -е́е і пабарво́вець, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -е́е.
барво́вы і барвя́ны, -ая, -ае.
Густа-чырвоны.
Барвовае зарыва.
|| наз. барво́васць, -і, ж. і барвя́насць, -і, ж.
барвя́нец, -нцу, м.
Густа-чырвоны, пурпуровы колер.
Дрэвы змянілі зялёны ўбор на б.
барвяне́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -не́е; незак.
Тое, што і барвавець.
Барвянеюць сцягі.
|| зак. пабарвяне́ць, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -не́е.
барвяні́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -ні́цца; незак.
Тое, што і барвавець.
Зара барвяніцца.
бард, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
Паэт і музыкант, выканаўца ўласных песень.
|| прым. ба́рдаўскі, -ая, -ае.
бардзю́р, -а, мн. -ы, -аў, м.
Шлячок, які абрамляе край шпалераў, тканіны і пад., а таксама наогул паласа, невысокае ўзвышэнне, якое абрамляе што-н.
Язмінавы б.
|| прым. бардзю́рны, -ая, -ае.
бардо́, нязм. і бардо́вы, -ая, -ае.
Цёмна-чырвоны.
Фарба бардо.
Бардовая сукенка.
бар’е́р, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Перагародка, якая ставіцца як перашкода на бегавой дарожцы, арэне цырка і інш.
2. Наогул перашкода для чаго-н.
Супрацьапоўзневы б.
3. Рыса перад кожным з удзельнікаў дуэлі, якую яны не павінны пераступаць пры стральбе (уст.).
4. перан. Тое, што перашкаджае ажыццяўленню чаго-н., затрымлівае развіццё адпаведнай дзейнасці.
Гукавы б.
|| прым. бар’е́рны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).
ба́ржа, -ы, мн. -ы, барж і -аў, ж.
Грузавое несамаходнае судна, звычайна пласкадоннае.
Везці гравій на баржах.
Б.-цыстэрна.
|| прым. ба́ржавы, -ая, -ае.