Verbum

баржо́м, -у, м. і баржо́мі, нескл., ж.

Лекавая мінеральная вада, якую здабываюць у горадзе Баржомі.

Піць б.

|| прым. баржо́мны, -ая, -ае.

Баржомныя крыніцы.

ба́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

Грузавое несамаходнае рачное судна без палубы.

Цягнуць барку.

|| прым. ба́рачны, -ая, -ае.

Б. каркас.

баркаро́ла, -ы, мн. -ы, -о́л, ж.

Лірычная песня венецыянскіх лодачнікаў, а таксама інструментальны ці вакальны твор у стылі такой песні.

барка́с, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Вялікая шматвёславая лодка.

2. Невялікі параход або цеплаход, які буксіруе грузавыя судны.

3. У гарбарнай і футравай вытворчасці: цыліндрычны бак для перамешвання скур у вадкасці.

|| прым. барка́сны, -ая, -ае.

барку́н, -у́, м.

Травяністая меданосная расліна сямейства бабовых з белымі і жоўтымі кветкамі.

|| прым. баркуно́вы, -ая, -ае.

ба́рмен, -а, мн. -ы, -аў, м.

Уладальнік бара¹ ці афіцыянт у бары¹ (у 1 знач.).

|| ж. ба́рменка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак (разм.).

|| прым. ба́рменскі, -ая, -ае.

баро́граф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Прыбор, які сам запісвае змены атмасфернага ціску.

баро́даўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -давак, ж.

Невялікая цвёрдая нарасць на скуры чалавека, на кары дрэў і інш.

|| прым. баро́давачны, -ая, -ае.

баро́даўчаты, -ая, -ае.

Пакрыты бародаўкамі.

Б. твар.

баро́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак, ж.

1. гл. барада.

2. Выступ у якой-н. прыладзе (ключы, касе́, хамуце і пад.).

Б. ключа.