часалічэ́нне, -я,
Спосаб лічэння каляндарнага часу.
часалічэ́нне, -я,
Спосаб лічэння каляндарнага часу.
часа́лка, -і,
Прылада для часання воўны, ільну
часа́льня, -і,
Памяшканне, цэх, у якім чэшуць воўну, лён
часа́льшчык, -а,
Рабочы, які займаецца часаннем воўны, ільну
||
||
ча́сам і часа́мі,
1. Іншы раз, калі-нікалі.
2. у
часа́ны¹, -ая, -ае.
Распраўлены, прыгладжаны пры дапамозе расчоскі (пра валасы); ачышчаны ад кастрыцы пры дапамозе грэбеня (пра лён, пяньку
часа́ны², -ая, -ае.
Апрацаваны сякерай.
часа́цца, чашу́ся, чэ́шашся, чэ́шацца; чэ́шамся, чэ́шацеся, чэ́шуцца; чашы́ся;
Расчэсваць, часаць валасы; прычэсвацца.
||
||
часа́ць¹, чашу́, чэ́шаш, чэ́ша; чэ́шам, чэ́шаце, чэ́шуць; чашы́; часа́ны;
1. каго-што. Распраўляць, расчэсваць грэбенем (валасы).
2. што. Ачышчаць валакно (ільну, канапель), воўну
3. Хутка, энергічна рабіць што
||
||
||
||
часа́ць², чашу́, чэ́шаш, чэ́ша; чэ́шам, чэ́шаце, чэ́шуць; чашы́; часа́ны;
Сякерай апрацоўваць дрэва.
Хоць кол на галаве чашы каму (
Часаць языком (
||