устанаві́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -но́віцца; зак.
Умацавацца, наладзіцца.
У горадзе ўстанавіўся парадак.
Устанавілася пагода.
|| незак. устана́ўлівацца, -аецца і устанаўля́цца, -я́ецца.
|| наз. устанаўле́нне, -я, н.
устанаві́ць, -наўлю́, -но́віш, -но́віць; -но́ўлены; зак., што.
1. Паставіць належным чынам.
У. генератар.
У. прыцэл.
2. Вызначыць, назначыць, зацвердзіць, увесці ў дзеянне.
У. дзяжурства.
У. дні адпачынку.
У. нормы выпрацоўкі.
3. Наладзіць, ажыццявіць.
У. сувязь з кім-н.
4. і з дадан. Выявіць, вызначыць; давесці, адкрыць.
У., што чалавек не вінаваты.
У. ісціну.
|| незак. устана́ўліваць, -аю, -аеш, -ае і устанаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. устано́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж. (да 1 знач.) і устанаўле́нне, -я, н.
устано́ва, -ы, мн. -ы, -но́ў, ж.
Арганізацыя, якая кіруе пэўнай галіной работы, занятая адпаведнай дзейнасцю.
Дзяржаўныя ўстановы.
Навуковая ў.
Дзіцячыя ўстановы (дзіцячыя яслі, сады, бальніцы і пад.).
○
Навучальная ўстанова — агульная назва школ, тэхнікумаў і пад.
устано́ўка, -і, ДМ -но́ўцы, ж.
1. гл. устанавіць.
2. мн. -і, -но́вак. Устаноўлены дзе-н. механізм, прыстасаванне.
Буравая ў.
3. мн. -і, -но́вак. Мэтавая накіраванасць, арыенціроўка на што-н.
У. на высокую якасць прадукцыі.
Творчая ў. пісьменніка.
4. -і, -но́вак. Накіроўваючае ўказанне, дырэктыва.
Даць, атрымаць устаноўку.
|| прым. устано́вачны, -ая, -ае (да 1, 3 і 4 знач.).
устано́ўчы, -ая, -ае (афіц.).
Які мае сваёй мэтай заснаванне, арганізацыю чаго-н.
У. сход.
устано́ўшчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Работнік па ўстаноўцы, мантажы чаго-н.
У. машын.
|| ж. устано́ўшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
устапы́рыцца гл. тапырыцца.
устапы́рыць гл. тапырыць.
устарані́цца, -раню́ся, -ро́нішся, -ро́ніцца; зак.
Ухіліцца ад удзелу ў чым-н.
У. ад спраў.
|| незак. устараня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
устарані́ць, -раню́, -ро́ніш, -ро́ніць; -ране́ны; зак.
1. што. Зжыць, ліквідаваць.
У. перашкоды.
2. каго (што). Звольніць, вызваліць (афіц.).
У. ад выканання абавязкаў.
|| незак. устараня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. устаране́нне, -я, н.