Verbum

тары́ць гл. пратарыць.

та́ры-ба́ры, нескл. (разм.).

Пустая размова, балбатня.

Т. разводзіць.

тарэадо́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Удзельнік бою быкоў на арэне.

|| прым. тарэадо́рскі, -ая,-ае.

тарэ́ц, -рца́, мн. -рцы́, -рцо́ў, м.

1. Папярочны разрэз бервяна, бруса; папярочная грань чаго-н.

Т. дошкі.

2. Кароткі, звычайна шасцігранны драўляны брусок для машчэння вуліц.

3. Маставая з такіх брускоў.

|| прым. тарцо́вы, -ая, -ае.

тасава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны; незак., што.

Перамешваць (ігральныя карты).

|| зак. стасава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны.

|| наз. тасава́нне, -я, н. і тасо́ўка, -і, ДМ -со́ўцы, ж.

тасёмка, -і, ДМ -мцы, мн. -і, -мак, ж.

Тое, што і тасьма.

|| прым. тасёмачны, -ая, -ае і тасёмкавы, -ая, -ае.

тасёмчаты, -ая, -ае.

3 тасьмой, тасёмкай.

Тасёмчатыя ўпрыгажэнні.

тастаме́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

Завяшчанне.

тасьма́, -ы́, ж.

Вузкая тканая або плеценая палоска для абшыўкі, аздаблення, змацоўвання чаго-н.

Каляровая т.

Шаўковая т.

та́та, -ы, ДМ -у, Т -ам, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

Тое, што і бацька (у 1 знач.).