Verbum

тармазі́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -мо́зіцца; незак.

Затрымлівацца ў сваім развіцці, руху.

Справа тармозіцца.

|| зак. затармазі́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -мо́зіцца.

тармазі́ць, -мажу́, -мо́зіш, -мо́зіць; -мо́жаны; незак., што.

1. таксама без дап. Запавольваць або спыняць рух чаго-н. (звычайна пры дапамозе тормаза).

Т. трактар.

Машына хутка тармозіць.

2. перан. Стрымліваць рух чаго-н.; затрымліваць развіццё чаго-н.

Т. работу.

Т. будаўніцтва школы.

3. перан. Аслабляць, спыняць праяўленне чаго-н. (спец.).

Т. рэфлексы.

|| зак. затармазі́ць, -мажу́, -мо́зіш, -мо́зіць; -мо́жаны.

|| аднакр. тармазну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́ (да 1 і 2 знач.; разм.).

|| наз. тармажэ́нне, -я, н.

тармасі́цца, -машу́ся, -мо́сішся, -мо́сіцца; незак.

Тузацца, торгацца.

|| наз. тармашэ́нне, -я, н.

тармасі́ць, -машу́, -мо́сіш, -мо́сіць; -мо́шаны; незак., каго-што.

Тузаць, торгаць.

Т. за рукаў.

|| наз. тармашэ́нне, -я, н.

таро́кацца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак. (разм.).

Доўга дамаўляцца, спрачацца аб чым-н.

Пакуль мы тарокаліся, цягнік пайшоў.

|| наз. таро́канне, -я, н.

таро́кі, -аў.

Рамяні каля задняй лукі сядла для прывязвання каго-, чаго-н.

таро́пкі, -ая, -ае.

Схільны спяшацца; хуткі, паспешлівы.

Т. чалавек.

Таропкія крокі.

|| наз. таро́пкасць, -і, ж.

таро́сісты, -ая, -ае.

Які складаецца з таросаў; багаты на таросы.

Т. лёд.

|| наз. таро́сістасць, -і, ж.

таро́сы, -аў, адз. таро́с, -а, м.

Нагрувашчанне льдзін, якое ўтвараецца пры сцісканні льдоў у паўночных морах і рэках.

|| прым. таро́савы, -ая, -ае.

Таросавыя заторы.

таро́чыць, -чу, -чыш, -чыць; незак., каго-што.

Прывязваць тарокамі да сядла.