тало́н, -а, мн. -ы, -аў, м.
Частка якога-н. дакумента, якая аддзяляецца ад цэлага або, наадварот, застаецца пасля аддзялення, а таксама кантрольны лісток на атрыманне чаго-н., карыстанне чым-н.
Т. на праезд.
Адрыўны т.
Т. на дровы.
|| памянш. тало́нчык, -а, мн. -і, -аў, м.
|| прым. тало́нны, -ая, -ае.
талсто́ўка, -і, ДМ -то́ўцы, мн. -і, -то́вак, ж.
Шырокая, доўгая кашуля ў складку з поясам.
та́лы, -ая, -ае.
1. Які адтаў пад уздзеяннем цяпла.
Т. снег.
Талая зямля.
2. Які ўтварыўся ад раставання снегу або лёду (пра ваду).
Талая вада.
тальк, -у, м.
Слаісты мяккі мінерал звычайна белага колеру, які выкарыстоўваецца ў выглядзе парашку ў тэхніцы і медыцыне.
Прысыпаць талькам.
|| прым. та́лькавы, -ая, -ае.
та́лька¹, -і, ДМ -льцы, мн. -і, -лек, ж.
1. Маток пражы або нітак рознай велічыні.
Пафарбавалі ў зялёны колер дзве талькі нітак.
2. Від матавіла, на якое звіваюць ніткі.
Наматаць ніткі на тальку.
та́лька², -і, ДМ -льцы, ж.
Тое, што і тальк.
та́льма, -ы, мн. -ы, тальм і -аў, ж. (уст.).
Жаночая доўгая накідка без рукавоў.
талья́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).
Аднарадны рускі гармонік.
Даносіліся гукі тальянкі.
там.
1. прысл. У тым месцы, не тут.
Тут сонца свеціць, а там дождж ідзе.
2. прысл. Потым, затым, далей.
Там пабачым, што трэба рабіць.
3. часц. У спалучэнні з займеннікам «які» і прыслоўямі «дзе», «калі», «куды» ўжыв. для ўзмацнення адмаўлення чаго-н., указання на немагчымасць здзейсніць што-н. (разм.).
Дзе там тая дарога!
Балота адно.
Якія там грошы!
Дзе там!
4. часц. Ужыв. ў пабуджальных сказах для ўзмацнення пабуджальнасці (разм.).
Пастарайся там хутчэй закончыць работу.
тамага́ўк, -а, мн. -і, -аў, м.
Ударная кідальная зброя паўночнаамерыканскіх індзейцаў.