разлаго́днець, -ею, -ееш, -ее; зак. (разм.).
Паддацца лагоднасці, стаць лагодным, ласкавым.
разла́д, -у, М -дзе, м.
1. Адсутнасць адзінства, адпаведнасці, згоднасці.
Р. у працы.
2. Нязгода, нелады; раздор.
Р. у сям’і.
разла́ддзе, -я, н. (разм.).
Тое, што і разлад.
разла́дзіцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ла́дзіцца; зак.
1. Прыйсці ў няспраўнасць.
Машына разладзілася.
2. Расстроіцца, парушыцца.
Дружба разладзілася.
Вяселле разладзілася.
3. Сапсавацца (пра здароўе).
|| незак. разла́джвацца, -аецца.
разла́дзіць, -ла́джу, -ла́дзіш, -ла́дзіць; -ла́джаны; зак., што.
1. Вывесці з рабочага стану (спец.).
Р. станок.
2. Расстроіць, парушыць што-н.
Р. справу.
Р. вяселле.
3. Сапсаваць (пра здароўе).
|| незак. разла́джваць, -аю, -аеш, -ае.
разлажы́цца¹, -лажу́ся, -ло́жышся, -ло́жыцца; зак.
Тое, што і раскласціся¹.
Разлажыўся са сваімі рэчамі па ўсёй хаце.
|| незак. расклада́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца і раскла́двацца, -аюся, -аешся, -аецца.
разлажы́цца², -лажу́ся, -ло́жышся, -ло́жыцца; зак.
1. Тое, што і раскласціся².
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Распасціся пад уздзеяннем бактэрый, згніць.
Торф яшчэ слаба разлажыўся.
3. перан. Дайсці да поўнага маральнага падзення; дэзарганізавацца.
|| незак. разлага́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
|| наз. разлажэ́нне, -я, н.
разлажы́ць¹, -лажу́, -ло́жыш, -ло́жыць; -ло́жаны; зак., што.
Тое, што і раскласці¹.
Р. тавар.
Р. страту паміж усімі ўдзельнікамі.
Р. агонь.
|| незак. расклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і раскла́дваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. расклада́нне, -я, н. і раскла́дванне, -я, н.
разлажы́ць², -лажу́, -ло́жыш, -ло́жыць; -ло́жаны; зак.
1. што. Тое, што і раскласці¹.
Р. ваду на кісларод і вадарод.
2. перан., каго (што). Давесці да маральнага падзення; дэзарганізаваць.
Р. варожую групоўку.
|| незак. расклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е іраскла́дваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. расклада́нне, -я, н. (да 1 знач.), раскла́дванне, -я, н. (да 1 знач.) і разлажэ́нне, -я, н.
Маральнае р.
разлайда́чыцца, -чуся, -чышся, -чыцца; зак. (разм.).
Разленавацца, стаць гультаём.