Verbum

па́паратнік, -у, м.

Тое, што і папараць.

|| прым. па́паратнікавы, -ая, -ае.

па́параць, -і, ж.

Споравая расліна з буйнымі, шматразова рассечанымі лістамі.

папа́рны гл. папар.

папаро́бліваць гл. папарабіць.

папа́рыцца гл. парыцца.

папарэ́заць, -э́жу, -э́жаш, -э́жа; -э́ж і папарэ́зваць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што і чаго (разм.).

Рэзаць доўга, неаднаразова.

П. дроў.

папа́с, -у, м.

1. Месца, дзе пасецца жывёла, паша.

Выгнаць карову на п.

2. Тое, што і папаска.

папасвары́цца, -вару́ся, -ва́рышся, -ва́рыцца і папасва́рвацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. (разм.).

Сварыцца доўга, неаднаразова.

папа́свацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.

1. Карміць коней у дарозе ў час адпачынку, рабіць папаску.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пасвіцца дзе-н. час ад часу.

3. перан. Мець пажыву, карысць (разм.).

І вы каля яго папасваецеся?

папасе́джваць гл. папасядзець.