Verbum

зашчамі́ць, -чамлю́, -чэ́міш, -чэ́міць; -чэ́млены; зак., што.

Сціснуць з двух бакоў.

З. пальцы дзвярамі.

|| незак. зашчамля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

зашчапі́цца, -чаплю́ся, -чэ́пішся, -чэ́піцца; зак.

1. Застаўшыся ў памяшканні, зачыніць дзверы на зашчапку.

З. ў хаце.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Зачыніцца на зашчапку (пра дзверы).

|| незак. зашчапля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.

зашчапі́ць, -чаплю́, -чэ́піш, -чэ́піць; -чэ́плены; зак.

1. што. Зачыніць на зашчапку.

З. дзверы.

2. каго-што. Пакінуць каго-н. у памяшканні, зашчапіўшы дзверы.

З. дзіця ў хаце.

|| незак. зашчапля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

за́шчапка, -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж.

Прыстасаванне для запірання дзвярэй у выглядзе кручка або засаўкі.

зашчо́ўкаць, -аю, -аеш, -ае; зак.

Пачаць шчоўкаць.

Дзяцел зашчоўкаў і паляцеў.

зашчо́ўкнуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -ні́ся; зак.

Зачыніцца, шчоўкнуўшы запорам.

Дзверы зашчоўкнуліся.

|| незак. зашчо́ўквацца, -аюся, -аешся, -аецца.

зашчо́ўкнуць, -ну, -неш, -не; -ні́; -нуты; зак., што.

Замкнуць, зачыніць, шчоўкнуўшы запорам.

|| незак. зашчо́ўкваць, -аю, -аеш, -ае.

зашчо́чны, -ая, -ае (спец.).

Які знаходзіцца за шчакой.

Зашчочныя мяшкі.

зашчыпа́ць, -ыплю́, -ы́плеш, -ы́пле і -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго.

Замучыць шчыпкамі.

зашыро́кі, -ая, -ае (разм.).

Празмерна шырокі, шырэйшы, чым трэба.