Verbum

гідро́кс

[ад гідр(аген) + акс(іген)]

спосаб выбуху без полымя, заснаваны на імгненнай рэакцыі ўнутры патрона.

гідро́л

(ням. Hydrol)

адходы крухмальнай вытворчасці.

гідро́лаг

(ад гідра- + -лаг)

спецыяліст у галіне гідралогіі.

гідро́ліз

(ад гідра- + -ліз)

рэакцыя абменнага ўзаемадзеяння паміж вадой і іншымі злучэннямі; мае вялікае значэнне ў страваванні і ў працэсах унутрыклетачнага абмену; выкарыстоўваецца ў хімічнай прамысловасці, у вытворчасці палімераў, мыла, гліцэрыны і інш.

гідро́метр

(ад гідра- + -метр)

прыбор для вызначэння ўзроўню вады ў водным басейне, а таксама скорасці цячэння вады.

гідро́німы

(ад гідра- + гр. onyma = імя, назва)

уласныя назвы водных аб’ектаў (рэк, азёр, мораў і г.д.).

гідры́ды

[ад гідр(аген) + гр. eidos = выгляд]

злучэнні вадароду з іншымі хімічнымі элементамі.

гідры́ла

(н.-лац. hydrilla)

водная травяністая расліна сям. жабнікавых з доўгім ніткападобным сцяблом і дробназубчастым лісцем, пашыраная ў Еўразіі, Афрыцы і Аўстраліі.

гідры́я гі́дрыя

(гр. hydria, ад hydor = вада)

пасудзіна з трыма ручкамі для нашэння вады, пашыраная ў Стараж. Грэцыі.

гідрэмі́я

(ад гідра- + -эмія)

павышанае ўтрыманне вады ў крыві, разрэджванне крыві, якое заўважаецца пры хваробах нырак, асцыце, пры некаторых формах анемій.