Verbum

фарынгі́т

(ад гр. pharynks, -ngos = глотка)

вострае або хранічнае запаленне слізістай абалонкі глоткі.

фарысе́й

(гл. pharisaios, ад ст.-яўр. parusz = аддзелены)

1) член рэлігійна-палітычнай секты ў Стараж. Іудзеі, што абараняла інтарэсы заможных слаёў насельніцтва і вызначалася фанатызмам і крывадушшам;

2) перан. ханжа, крывадушнік.

фарысе́йства

(ад фарысей)

паводзіны фарысея, крывадушнасць.

фарэ́йтар

(ням. Vorreiter)

кучар фурман, які сядзіць на першым кані пры запрэжцы цугам.

фарэ́ль

(ням. Forelle)

ручная і азёрная рыба сям. ласасёвых; стронга.

фас

(фр. face, ад лац. facies = твар)

1) выгляд спераду, з твару;

2) бок абароннага збудавання, павернуты да праціўніка.

фа́са

(польск. fasa, ад ням. Fass = бочка)

драўляная дзежка з клёпак, якая служыць для захоўвання розных прадуктаў.

фасава́ць

(польск. fasować, ад ням. fassen)

раскладваць, разважваць тавар на пэўныя часткі і запакоўваць іх, рыхтуючы да продажу.

фаса́д

(фр. façade)

знешняя пярэдняя частка будынка.

фасамбро́нія

(н.-лац. fossombronia)

пячоначны мох сям. кадоніевых, які расце на аголенай пясчанай і балотнай глебах, па краях канаў, на палях.