Verbum

мані́зм

(фр. monisme, ад гр. monos = адзін, адзіны)

філасофскае вучэнне, якое лічыць асновай быцця адзін пачатак — матэрыю або дух (параўн. дуалізм, плюралізм 1).

манікю́р

(фр. manicure)

чыстка і паліроўка ногцяў на руках, а таксама адпаліраваныя, пакрытыя лакам ногці.

маніліёз

(ад манілія)

хвароба пладовых культур, якая выклікаецца маніліямі; пладовая гніль.

манілі́нія

(н.-лац. manilinia)

сумчаты грыб сям. склератыніевых, які развіваецца ў пладах раслін сям. ружавых.

мані́лія

(н.-лац. monilia)

недасканалы грыб сям. маніліевых, які развіваецца на семечкавых і костачкавых пладовых пародах, на глебе.

манілка́ра

(н.-лац. manilcara)

дрэвавая або кустовая расліна сям. сапотавых, пашыраная ў тропіках, з соку якой атрымліваюць балату.

мані́пула

(лац. manipulus = пучок)

старажытнарымская вайсковая адзінка, якая складаецца з дзвюх цэнтурый 1.

маніпулі́раваць

(фр. manipuler)

рабіць маніпуляцыі.

маніпуля́тар

(фр. manipulateur)

1) той, хто выконвае маніпуляцыі пры ручной рабоце;

2) цыркавы артыст-фокуснік;

3) прыстасаванне для выканання дапаможных аперацый у вытворчых працэсах;

4) прыстасаванне для перадачы тэлеграфных сігналаў.

маніпуля́цыя

(фр. manipulation)

1) складаны прыём у ручной рабоце, якая патрабуе вялікай дакладнасці;

2) дэманстраванне фокусаў, заснаванае пераважна на спрытнасці рук;

3) перан. спрытнае махлярства, махінацыя.