wild a
1) дзі́кі;
ein ~es Schwein дзік;
das Pferd wúrde ~ конь спужа́ўся
2) дзі́кі, першабы́тны; некрану́ты;
ein ~er Bart разлахма́чаная барада́
3) дзі́кі, буя́ны; шалёны;
ganz ~ auf etw. (A) sein разм. мо́цна жада́ць чаго́-н.;
~ wérden ашале́ць, уз’ю́шыцца, раззлава́цца;
da könnte man ~ wérden! разм. мо́жна звар’яце́ць [з глу́зду з’е́хаць]!
4) бу́рны, бурлі́вы (пра мора, час)
5) неарганізава́ны; нелега́льны (пра гандаль);
éine ~e Éhe свабо́дны [незарэгістрава́ны] шлюб;
◊
die Wílde Jagd, das Wílde Heer ням. міф. дзі́кае палява́нне, чарада́ [пло́йма] дзі́кіх паляўні́чых [браканье́раў]; міф. ду́шы паме́рлых
Wíldbret n -s мя́са дзічы́ны; дзічы́на
Wílddieb m -(e)s, -e браканье́р
Wíldente f -, -n дзі́кая ка́чка
Wílderer m -s, - гл. Wilddieb
wíldern vi займа́цца браканье́рствам
Wíldfang I m -(e)s, -fänge (то́лькі што) зло́ўлены дзі́кі звер
Wíldfang II m -(e)s, -fänge гарэ́за, сваво́льнік, дураслі́вец
wíldfremd a зусі́м чужы́ [незнаёмы]