Wídder m -s, -
1) бара́н
2) тара́н (прылада)
3) Бара́н, Аве́н (сузор’е)
wíder
1. prp (a) су́праць, супро́ць, насу́перак;
~ den Strom супро́ць цячэ́ння;
~ Wíllen насу́перак во́лі;
◊
wer nicht mit mir ist, der ist ~ mich бібл. хто не са мно́ю, той су́праць мяне́
2. adv:
hin und ~ то туды́, то сюды́; то напе́рад, то наза́д
wíder=
аддз. і неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на дзеянне, накіраванае супраць дзеяння, выказанага асноўным дзеясловам: wíderhallen адбіва́цца (пра гук); widerspréchen* пярэ́чыць, супярэ́чыць
wíderborstig a разм. упа́рты; насто́йлівы
widereinánder adv адзі́н су́праць аднаго́
widerfáhren* vi (s) (j-m) здара́цца, адбыва́цца (з кім-н.);
mir ist die Éhre ~ мне вы́паў го́нар;
j-m Geréchtigkeit ~ lássen* дзе́йнічаць з кім-н. справядлі́ва;
ihm ist ein Únglück ~ яго́ напатка́ла няшча́сце
wíderhaarig a разм. упа́рты;
~ wérden перан. ашчаці́ніцца, натапы́рыцца
Wíderhaken m -s, - рыбало́ўны гачо́к, кручо́к
Wíderhall m -(e)s, -e во́дгук, рэ́ха, ро́згалас;
~ fínden* вы́клікаць во́дгукі
wíderhallen vi
1) адкліка́цца
2) мець ро́згалас
3) фіз. адбіва́цца (пра гук)