tot a
1) мёртвы, паме́рлы, нежывы́;
éine ~e Spráche мёртвая мо́ва;
~ gebóren мёртванаро́джаны;
~ stéllen, sich удава́ць з сябе́ мёртвага [мерцвяка́]
2) мёртвы, невыра́зны
3) чыг. запасны́, тупіко́вы (пуць);
~es Gleis тупі́к, запасны́ (пуць)
4) горн. пусты́ (пра пароду)
5):
~es Kapitál эк. мёртвы капіта́л;
~er Gang тэх. мёртвы [халасты́] ход;
die Sáche ist auf den ~en Punkt ángelangt [gekómmen] спра́ва засе́ла [завя́зла] на мёртвай кро́пцы;
über den ~en Punkt hinwégbringen* зру́шыць з мёртвай кро́пкі;
◊
aufs ~e Geléis schíeben* пакла́сці пад сукно́
tot=
абазначае ўзмацненне значэння асноўнага слова: sich tótlachen смяя́цца да ўпа́ду
Totalisátor m -s, -tóren таталіза́тар
totalisíeren vt аб’ядно́ўваць у адно́ цэ́лае; падсумо́ўваць; абагульня́ць
Totalität f - цэ́ласнасць, суку́пнасць, тата́льнасць
Totálschaden m -s, -schäden агу́льныя стра́ты
tótarbeiten, sich аддз. зму́чыць сябе́ пра́цай
Tóte sub m, f -n, -n нябо́жчык, -жчыца