Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbeghijkloörsuüwy-/
abcdfghilmnprstux

Ton I m -(e)s, Töne тон, гук;

éinen ~ ánschlagen* [gréifen*] муз. узя́ць тон;

mit j-m gléichen ~ ánstimmen пець з кім-н. ва ўнісо́н; дзе́йнічаць з кім-н. заадно́; падпява́ць каму́-н.

2) на́ціск

3) тон мо́вы;

den ríchtigen ~ ánschlagen* [ánstimmen] знайсці́ [узя́ць] пра́вільны тон

4) тон (паводзіны);

den ~ ángeben* [ánstimmen] задава́ць тон, ігра́ць (гало́ўную) ро́лю

5) тон (пра колер);

sátte Töne сакаві́тыя [насы́чаныя] то́ны

Ton II m -(e)s, -e глі́на;

◊

aus gröberem ~ gescháffen зро́блены з больш густо́га це́ста

Tónabnehmer m -s, - тэх. гуказдыма́льнік, ада́птар

tonál a тана́льны

tónangebend a які́ задае́ тон, які́ вызнача́е мо́ду [напра́мак развіцця́]

Tónart f -, -en муз. тон, тана́льнасць

Tónaufnahme f -, -n гуказа́піс на сту́жку

Tónband n -(e)s, -bänder магнітафо́нная сту́жка

Tónbandgerät n -s, -e магнітафо́н

Tóndichter m -s, - кампазі́тар