Tod m -(e)s, -e смерць, скон;
gewáltsamer ~ гвалто́ўная смерць;
bis in den ~ да сме́рці;
in den ~ géhen* ісці́ на смерць;
éines natürlichen ~es stérben* паме́рці сваёй сме́рцю;
den ~ éines Hélden stérben* паме́рці сме́рцю геро́я;
auf Lében und ~ kämpfen змага́цца не на жыццё, а на смерць;
zu ~e erschrécken напало́хаць да сме́рці;
den ~ fínden* скана́ць, паме́рці;
es geht um ~ und Lében гэ́та пыта́нне жыцця́ і сме́рці;
der ~ sitzt ihm im Nácken ён ужо́ ле́дзьве ды́хае;
éinen ~ kann der Mensch nur stérben два разы́ не паміра́ць, а раз давядзе́цца; раз радзі́ла ма́ці, раз трэ́ба паміра́ці
tod=
абазначае ўзмацненне значэння асноўнага слова: tódsicher абавязко́ва, упэўнена
tódbang, tódbange a спало́ханы, напало́ханы да сме́рці
tódblass, tódbleich гл. totenblass
tódbringend a смяро́тны, смертано́сны
tódernst a надзвы́чай(на) сур’ёзны
Tódesangst f -, -ängste смяро́тны страх
Tódesanzeige f -, -en паведамле́нне аб сме́рці
Tódesfall m -(e)s, -fälle смяро́тны вы́падак;
im ~ у вы́падку сме́рці
Tódesfurcht f - страх сме́рці