Verbum

áufputschen vt

1) падбухто́рваць (да мяцяжу)

2) (gegen A) настро́йваць (каго-н. супраць каго-н., чаго-н.)

Áufputz m -es

1) разм. убра́нне, стро́і

2) зне́шняе афармле́нне

áufputzen

1. vt прыбіра́ць, упрыго́жваць, выстро́йваць

2. ~, sich прыбіра́цца, упрыго́жвацца

áufraffen

1. vt схо́пліваць, падбіра́ць

2. ~, sich

1) уско́кваць, падхо́плівацца

2) сабра́ць усе́ сі́лы;

sich zu éiner Tat ~ заста́віць сябе́ зрабі́ць што-н.

áufrahmen vt

1) здыма́ць вяршкі́ з малака́

2) наця́гваць на ра́му

áufrappeln, sich разм. падня́цца, стаць на но́гі, набра́цца сіл

áufrauen vt тэкст. начэ́сваць

áufräumen

1. vt

1) прыбіра́ць; рабі́ць пара́дак

2) устараня́ць, знішча́ць, распрада́ць тава́р, ліквідава́ць

2. vi (mit D)

1) пако́нчыць (з чым-н., з кім-н.), пакла́сці кане́ц (чаму-н.)

2) спусташа́ць; лютава́ць

3) расхо́даваць (запасы)

4) (in D, unter D) право́дзіць чы́стку (апарата і г.д.)

Áufräumung f -, -en

1) прыбіра́нне, ачы́стка; навядзе́нне пара́дку

2) устаране́нне, ліквіда́цыя

áufrecht

1. a

1) прамы́; про́сты

2) праўдзі́вы, адкры́ты

3) юрыд. які́ ма́е зако́нную сі́лу

2. adv пра́ма, старчко́м, вертыка́льна;

den Kopf ~ hálten* го́рда трыма́ць галаву́