Verbum

úmgehen* I vi (s)

1) прахо́дзіць (пра час)

2) хадзі́ць, цыркулява́ць (пра чуткі)

3) (mit D) мець зно́сіны (з кім-н.)

4) (mit D) абыхо́дзіцца (з кім.н.);

◊

ságe mir, mit wem du úmgehst, und ich will dir ságen, wer du bist скажы́ мне, хто твой ся́бра, і я скажу́ табе́, хто ты сам

5) (mit D) насі́цца (з думкай)

6) блука́ць, бадзя́цца

7) круці́цца (пра кола)

umgéhen* II vt

1) абыхо́дзіць (тс. вайск.)

2) пазбяга́ць

3) абыхо́дзіць, паруша́ць (закон і да т.п.)

úmgehend

1. a тэрміно́вы, спе́шны (пра адказ)

2. adv тэрміно́ва, са зваро́тнай по́штай (адказаць)

Umgéhung f -, -en абхо́д

úmgekehrt

1. a

1) пераве́рнуты, вы́вернуты (навы́варат)

2) адваро́тны;

im ~en Fálle у адваро́тным вы́падку

2. adv наадваро́т; насу́перак

úmgestalten vt пераўтвара́ць, перабудо́ўваць, рэарганізо́ўваць

Úmgestaltung f -, -en змяне́нне, пераўтварэ́нне, рэарганіза́цыя;

dúrchgreifende ~en радыка́льныя змяне́нні;

éine ~ vórnehmen* право́дзіць [рабі́ць] рэарганіза́цыю

úmgießen* vt

1) пераліва́ць

2) разліва́ць

umgíttern vt абгаро́джваць кра́тамі

úmgraben* I vt перако́пваць, перарыва́ць