Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
abcdefghiklmnopqrstuvxz-. 
cdefgklrsßtw!

áufladen* vt

1) грузі́ць, загружа́ць;

den Wágen ~ загружа́ць ваго́н;

álle Verántwortung auf j-n ~ ускла́сці на каго́-н. усю́ адка́знасць

2) зараджа́ць (акумулятар і г.д.)

Áuflage f -, -n

1) выда́нне, тыра́ж [накла́д] (кнігі)

2) но́рма выпрацо́ўкі

3) дані́на, пада́так

Áuflagenhöhe f -, -n аб’ём тыражу́ [накла́ду] (кнігі)

áuflassen* vt пакіда́ць адчы́ненымі (дзверы);

den Mántel ~ не зашпі́льваць паліто́

áuflauern vi (D) падпільно́ўваць (каго-н.); падгляда́ць (за кім-н.)

Áuflauf m -(e)s, -läufe

1) нато́ўп, тлум

2) запяка́нка, пу́дынг

3) буд. памо́ст

áuflaufen*

1. vi (s)

1) наліва́цца; набрыня́ць; падыма́цца, нараста́ць

2) (auf A) наско́чыць (на што-н.)

2. vt:

sich (D) die Füße ~ наце́рці [наму́ляць] сабе́ но́гі

3. камерц. нарастаць (аб працэнтах); расці (пра даўгі)

áufleben vi (s) ажыва́ць, адраджа́цца; ажыўля́цца; узмацня́цца (пра буру)

áuflegen vt

1) накла́дваць

2) выдава́ць, выпуска́ць (кнігу)

3) выстаўля́ць, выклада́ць (для паказу)

4) усклада́ць, наклада́ць;

j-m éine Stráfe ~ накла́сці пакара́нне на каго́-н.

Áufleger m -s, - по́дсціл (на матрас)