Verbum

áufkommen* vi (s)

1) падыма́цца

2) папраўля́цца

3) бат. выраста́ць, усхо́дзіць, прараста́ць

4) спарт. вылуча́цца;

der Spórtler kómmt stark auf спартсме́н ху́тка вылуча́ецца [прагрэсі́руе]

5) з’яўля́цца, узніка́ць;

ein Verdácht kam auf узні́кла падазрэ́нне

6) зраўня́цца, дагна́ць;

gégen j-n nicht ~ können быць не ў ста́не зраўня́цца з кім-н.

7) (für A) руча́цца, адка́зваць (за каго-н., што-н.)

8) увахо́дзіць ва ўжы́так

Áufkommen n -s

1) папра́ўка

2) узнікне́нне, з’яўле́нне

3) паступле́нні, дахо́ды

Áufkömmling m -s, -e вы́скачка

áufkreischen vi пішча́ць, крыча́ць

áufkrempeln vt зака́сваць (рукавы)

áufkündigen vt касава́ць, паведамля́ць пра скасава́нне (дагавору); звальня́ць;

j-m den Gehórsam ~ пераста́ць падпарадко́ўвацца каму́-н.

Aufl. = Auflage – выданне; наклад

áuflachen vi засмяя́цца, рассмяя́цца

áufladen* vt

1) грузі́ць, загружа́ць;

den Wágen ~ загружа́ць ваго́н;

álle Verántwortung auf j-n ~ ускла́сці на каго́-н. усю́ адка́знасць

2) зараджа́ць (акумулятар і г.д.)

Áuflage f -, -n

1) выда́нне, тыра́ж [накла́д] (кнігі)

2) но́рма выпрацо́ўкі

3) дані́на, пада́так