Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

ufknüpfen vt

1) развя́зваць (вузел)

2) разм. паве́сіць (каго-н.)

ufkochen

1. vt кіпяці́ць

2. vi (s) ускіпа́ць

ufkommen* vi (s)

1) падыма́цца

2) папраўля́цца

3) бат. выраста́ць, усхо́дзіць, прараста́ць

4) спарт. вылуча́цца;

der Sprtler kmmt stark auf спартсме́н ху́тка вылуча́ецца [прагрэсі́руе]

5) з’яўля́цца, узніка́ць;

ein Verdcht kam auf узні́кла падазрэ́нне

6) зраўня́цца, дагна́ць;

ggen j-n nicht ~ können быць не ў ста́не зраўня́цца з кім-н.

7) (für A) руча́цца, адка́зваць (за каго-н., што-н.)

8) увахо́дзіць ва ўжы́так

ufkommen n -s

1) папра́ўка

2) узнікне́нне, з’яўле́нне

3) паступле́нні, дахо́ды

ufkömmling m -s, -e вы́скачка

ufkreischen vi пішча́ць, крыча́ць

ufkrempeln vt зака́сваць (рукавы)

ufkündigen vt касава́ць, паведамля́ць пра скасава́нне (дагавору); звальня́ць;

j-m den Gehrsam ~ пераста́ць падпарадко́ўвацца каму́-н.

Aufl. = Auflage – выданне; наклад

uflachen vi засмяя́цца, рассмяя́цца