САТЭЛІ́Т [ад лац. satelles (satellitis) спадарожнік, паплечнік],
1) у Стараж. Рыме — узброены найміт, які суправаджаў свайго гаспадара.
2) Спадарожнік планеты (напр., Месяц — С. Зямлі).
3) Дзяржава або ўрад, фармальна незалежныя, а фактычна падпарадкаваныя інш., больш моцнай дзяржаве.
4) Шасцярня ў механізме, якая круціцца разам з воссю вакол цэнтр. кола накшталт спадарожніка планеты.
5) У пераносным значэнні С. наз. залежную, падначаленую асобу, што выконвае чужую волю, паслугача.
т. 14, с. 194
СА́ТЭРЛЕНД (Sutherland Falls),
вадаспад на р. Артур на Паўднёвым в-ве Новай Зеландыі. Выш. 580 м. У складзе нац. парку Ф’ёрдленд, што ўваходзіць у нац. парк Тэ Вахіпунаму, уключаны ЮНЕСКА у спіс Сусветнай спадчыны.
т. 14, с. 194
САТ’ЯГРА́ХА (санскр. літар. — упартасць у ісціне),
форма грамадска-паліт. барацьбы ненасільнага характару ў калан. Індыі, распрацаваная М.К.Гандзі. Уяўляла сабой масавае несупрацоўніцтва індыйцаў з калан. ўладамі, што ўключала дэманстрацыі, байкот брыт. устаноў і тавараў, адмову ад выплаты падаткаў (як апошняя мера). Упершыню выкарыстана індыйцамі-эмігрантамі ў Паўд. Афрыцы ў пач. 20 ст. ў барацьбе за свае правы, у 1920—30-я г. — гал. форма барацьбы Індыйскага нацыянальнага кангрэса супраць брыт. калан. панавання ў Індыі.
т. 14, с. 194