успамі́н м., успамі́нак м. рэдк.
1. Er¦ínnerung f -, -en, Rücker¦innerung f;
2. мн.:
успамі́ны літ. Lébenser¦innerungen pl, Memoiren [mem´wɑ:ren] pl
успаміна́цца разм.:
мне ўспаміна́ецца дзяці́нства ich dénke an die Kíndheit zurück, ich er¦ínnere mich an die Kíndheit
успаміна́ць гл. успомніць
успамяну́ць разм. sich er¦ínnern (каго-н., што-н., пра каго-н., пра што-н. an A); zurückdenken vi (an A)
успаро́цца разм. (рана ўстаць, прачнуцца) sehr früh áufwáchen, sehr früh áufstehen*
успаўзці́ kríechend erkléttern [erklímmen*]
успе́ніцца гл. успеньвацца
успе́ніць zum Schäumen bríngen*; áufschäumen lássen*
Успе́нне Прасвято́й Багаро́дзіцы рэл. [разм. 1-ая Прачыстая ж.], Уне́баўзяцце Найсвяце́йшай Па́нны Мары́і н. рэл. der Állerheiligsten Góttes Mútter Mariä Hímmelfahrt f
успе́ньвацца schäumen vi (пра віно, мыла)