схава́ны verstéckt; verbórgen
схава́цца sich verstécken, sich verbérgen*; sich verstéckt [verbórgen] hálten*; Schutz súchen
схава́ць
1. verstécken vt, verbérgen* vt;
2. (прымаць, закрыць) áufheben* vt; verwáhren vt, áufbewahren vt (захаваць);
◊
схава́ць канцы́ die Spúren verwíschen
схадзі́ць (за каго-н, па што-н.) nach j-m, nach etw. (D) géhen*; j-n, etw. (áb)holen géhen*; j-n, etw. hólen;
схадзі́ць па малако́ Milch hólén (gehen*);
схадзі́ць паглядзе́ць што-н. sich (D) etw. ánsehen géhen*;
схадзі́ць куды-н. (па справе) éinen Gang máchen
схаладне́ць разм. fríeren* vi;
у мяне́ схаладне́лі ру́кі і но́гі ich hábe kálte Hände und Füße
схала́стыка ж. Scholástik [ʃo-] f -; перан. тс. Wórtklauberei f -, Spítzfindigkeit f -
схаласты́чны тс. перан. scholástisch [ʃo-]
схамяну́цца разм.
1. (успомніць) sich plötzlich (éines ándern) besínnen* [erínnern];
ён схамяну́ўся, што … es fiel ihm plötzlich ein, dass …;
2. (здрыгануцца) zusámmenzucken vi (s), zusámmenfahren* vi (s), áuffahren* vi (s)
схапі́цца
1. (за што-н.) sich fássen, sich hálten* (an A);
2. (уступіць у барацьбу) hándgemein wérden (з кім-н. mit D) (урукапашную); aneinánder geraten* (словамі); einánder ángreifen*
схапі́ць
1. pácken vt, fássen vt, (er)gréifen* vt;
2. разм. (зразумець) begréifen* vt; erfássen vt, áuffassen vt;
схапі́ць сэнс den Sinn erfássen;
3. разм.:
схапі́ць якую-н. хваро́бу sich (D) éine Kránkheit hólen [zúziehen*]