Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

ст. (стагоддзе) Jahrhundert n

стаадсо́ткавы húndertprozentig

стабілізава́цца

1. sich stabilisieren;

2. зал. стан stabilisíert wérden

стабілізава́ць stabilisíeren vt, stabíl máchen

стабіліза́тар м.

1. тэх. Stabilisátor m -s, -tóren; ав. Höhenflosse f -, -n;

2. эл. Gléichhalter m -s, -

стабіліза́цыя ж. у розн. знач. Stabilisíerung f -

стабі́льнасць ж. Stabilität f -

стабі́льны stabíl; Stabíl-;

стабі́льныя цэ́ны эк. stabíle Preise, Féstpreise pl

става́ць

1. (быць дастатковым) (áus)réichen vt, lángen vi;

не става́ць nicht lángen, nicht áusreichen; féhlen vi (адсутнічаць);

2. безас. (мець магчымасці, сілы) fähig sein, im Stánde [imstánde] sein (etw. zu tun);

мне не стае́ ча́су es fehlt [mángelt] mir an Zeit;

◊

ко́лькі стае́ мо́цы mit áller Kraft

ста́віцца​I (выяўляць сваё стаўленне) sich verhálten* (да каго-н, чаго-н. zu D gégen A); díese oder jéne Éinstellung háben;

ста́віцца з асцяро́гай да каго-н. mísstrauisch gegenüber j-m sein;

ста́віцца сур’ёзна да чаго-н. etw. ernst néhmen*;

ста́віцца дрэ́нна да каго-н. sich schlecht zu j-m (D) verhálten*