Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

дым м. Rauch m -(e)s;

густы́ дым Qualm m -(e)s;

е́дкі дым béißender Rauch;

дым падыма́ецца ўго́ру Rauch steigt auf;

◊

дзе дым, там і аго́нь wo Rauch ist, da ist auch Féuer

дымавы́ Rauch-;

дымава́я засло́на вайск. Ráuchschleier m -s, -; Nébelschutz m -es; Nébelvorhang m -(e)s, -hänge (вертыкальная);

дымава́я ша́шка Nébelkörper m -s, -

дымага́рны:

дымага́рная труба́ тэх. Ráuchrohr n -(e)s, -e

дымахо́д м. Ráuchabzug m -(e)s, -züge; Ráuchkanal m -s, -kanäle; Ófenrohr n -s, -e;

чы́сціць дымахо́д den Ófenzug fégen

дыме́ць, дымі́ць ráuchen vi, qúalmen vi; schlecht brénnen*;

печ дымі́ць der Ófen raucht [qualmt]

дымі́цца ráuchen vi, quálmen vi, schwélen vi, dámpfen vi;

цыга́ра дымі́цца die Zigárre qualmt;

зямля́ дымі́лася ад ві́льгаці die Érde dámpfte vor Féuchtigkeit

ды́мны dámpfig, ráuchig, verráucht, voll Rauch;

ды́мная галаве́шка ráuchiges [verkóhltes] Hólzscheit;

ды́мны пако́й ein Zímmer voll Rauch

дымо́к м. Ráuchfahne f -, -n, Ráuchwölkchen n -s, -

ды́мчаты ráuchfarben, ráuchgrau;

ды́мчатае шкло Ráuchglas n -es, -gläser