Verbum

упераго́нкі прысл. разм. um die Wétte;

бе́гаць упераго́нкі um die Wétte láufen*

упе́рад прысл. разм.

1. vórwärts, vorán, voráus, vor;

ісці́ ўпе́рад vórwärts géhen*; перан. vórwärts schréiten*;

упе́рад да перамо́гі! vórwärts zum Sieg!;

2. разм. (спярша, раней) künftig, in Zúkunft;

упе́рад бу́дзьце ўва́жлівей! séien Sie künftig vórsichtiger!;

уза́д і ўпе́рад auf und ab, hin und her;

ні ўзад ні ўпе́рад wéder vor noch rǘckwärts;

гадзі́ннік ідзе́ ўпе́рад die Uhr geht vor;

плаці́ць упе́рад voráus(be)zahlen vt

упе́радзе прысл. разм. vórn(e), vorán, voráus

упераме́жку прысл. ábwechselnd

упераме́шку прысл. durcheinánder, kúnterbunt; wie Kraut und Rüben (разм.)

уперахва́т прысл. разм.:

бе́гчы ўперахва́т den Weg ábschneiden*; j-m in den Weg láufen*, j-s Weg kréuzen, j-m in die Quére láufen*

упе́рці разм.

1. (з цяжкасцю ўпіхнуць куды-н.) hinéinpressen vt, hinéinpferchen vt, hinéinzwängen vt;

2. (у што-н.) stémmen vt, stützen vt (auf A);

упе́рці жэ́рдку ў сцяну́ éine Stánge gégen die Wand stützen;

3. (навязаць) áufbinden* vt, áufschwatzen vt;

упе́рці каму-н. ке́пскі тава́р j-m schléchte Wáre áufschwatzen [ándrehen]

упе́рціся

1. sich stémmen, sich léhnen, sich stützen (чым-н. mit D, у што-н. an A, gégen A);

2. разм. (на чым-н.) (заўпарціцца) sich widersétzen (D); sich sträuben, sich spérren (gegen A); sich verstéifen (auf A);

◊

ён упёрся як бык er ist hálsstarrig [bóckig, stur]

упершыню́ прысл. zum érsten Mal(e)

упіка́ць, упікну́ць разм. (папракаць) vórwerfen* vt (каго-н. D, у чым-н. A); Vórwürfe máchen (D); j-m éinen Vórwurf máchen (у чым-н. wegen G); j-m etw. únter die Náse réiben* (даць каму-н. ясна зразумець);

яна́ ўпікну́ла яго́ за ўпа́ртасць sie warf ihm séine Störrigkeit vor