Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а е ё і о у ы э ю я

слу́хаць

1. hören vt; zúhören vi (каго-н. D);

слу́хаю! (па тэлефоне) halló!;

слу́хаць справазда́чу éinen Berícht entgégennehmen*;

2. (каманды) слу́хаю!zu Beféhl!;

слу́хай! Áchtung!

слуха́ч м.

1. Zúhörer m -s, -;

2. (студэнт) Hörer m -s, -, Férnstudent m -en, -en

слухмя́на прысл. разм. fólgsam, gehórsam, brav; hörig

слухмя́ны разм. gehórsam, fólgsam; wíllfährig (падатлівы, памяркоўны)

Слу́цк м. Sluck i Sluzk n -s

Случ ж. Sluč i Slutsch f -

слу́шна прысл., слу́шны ríchtig, motiviert [-´vi:rt], begründet; sínnvoll; vernünftig;

слу́шная прапано́ва vernünftiger Vórschlag [Ántrag];

слу́шная пара́да sáchkundiger Rat

слых м.

1. Gehör n -s;

о́рган слыху анат. Gehörorgan n -s, -e;

во́стры слых schárfes [féines] Gehör;

дрэ́нны слых schwáches [schléchtes] Gehör;

абсалю́тны слых муз. absolútes Gehör;

(і)гра́ць на слых nach dem Gehör spíelen;

успрыма́ць на слых durch das Gehör áufnehmen*

слыхавы́ анат. Gehör-, Hör-

слэнг м. лінгв. Slang [slɛŋ] m -s, -s