Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а е ё і к н о р у ы э ю я .’

б в г д е ж з й к л м н п р с т ф х ц ч ш я

выдатко́ўваць гл. выдаткаваць

выда́тна прысл.

1. áusgezeichnet, hervórragend; glänzend; vórzüglich, vórtrefflich;

2. у знач. наз. (вышэйшая адзнака) «sehr gut», «áusgezeichnet»;

ву́чань атрыма́ў «выда́тна» deSchüler erhíelt «sehr gut», «áusgezeichnet» (éine Eins – у нямецкіх школах)

выда́тнік м.

1. béster Schüler [Studént];

кру́глы выда́тнік béster Schüler, der in állen Fächern «sehr gut» hat;

2. (на прадпрыемстве) béster Árbeiter;

значо́к выда́тніка Léistungsabzeichen n -s, -

выда́тны áusgezeichnet, hervórragend; glänzend

вы́дацца

1. (выступаць) hervórragen vi, hervórtreten* vi (s); vórspringen* vi (s), ábstehen* vi, hervórstehen* vi (тырчаць);

2. (здарыцца, атрымоўвацца) sich eréignen, vórfallen* vi (s);

вы́даўся до́бры ўраджа́й es war éine gute Érnte

вы́даць гл. выдаваць

вы́дача ж.

1. Übergabe f -, -n, Áushändigung f -, -en, Áusgabe f -, -n; Ertéilung f -, -en, Áusstellung f -, -en канц. (дакумента); Áuszahlung f -, -en (выплата);

вы́дача ліцэ́нзіі камерц. Lizénzerteilung f;

вы́дача на ру́кі Áushändigung f;

2. (злачынца іншай дзяржаве) Áuslieferung f -, -en

выдварэ́нне н.

1. Áusweisen n -s, Áusweisung f -, -en;

2. разм. Hináuswerfen n -s

вы́дзеліць

1. вайск. beréitstellen аддз. vt; eínsetzen vt, zúweisen* vt, éinteilen vt;

2. хім., фізіял. áusscheiden* vt, ábsondern vt, áussondern vt

вы́дзерці гл. выдраць