выда́тна прысл.

1. áusgezeichnet, hervórragend; glänzend; vórzüglich, vórtrefflich;

2. у знач. наз. (вышэйшая адзнака) «sehr gut», «áusgezeichnet»;

ву́чань атрыма́ў «выда́тна» deSchüler erhíelt «sehr gut», «áusgezeichnet» (éine Eins – у нямецкіх школах)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)