перажава́ць, ‑жую, ‑жуеш, ‑жуе; ‑жуём, ‑жуяце; зак., што.
Жуючы, размяць; разжаваць. [Гарбач] успамянуў, што ад учарашняга пачастунку засталося яшчэ трохі цукерак. Ён можа аб’ядацца сёння колькі хоча. Захапіўшыся гэтаю думкаю, ён не перажаваў добра сыру. Сыр стаў у горле. Мурашка.
перажагна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Уст. Перахрысціцца (у 1 знач.). Чалавек перажагнаўся на далёкія .. вежы з крыжамі, павольна абцёр рукавом з ілба пот і ўзяўся за работу. Чорны.
перажагна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Уст. Перахрысціць (у 1 знач.). Полаз разліў віно ў шклянкі, жартаўліва перажагнаў іх: — Выйдзі, нячысты дух... — і падняў сваю шклянку. Шамякін.
перажані́цца, ‑жэніцца; ‑жэнімся, ‑жэніцеся, ‑жэняцца; зак.
Ажаніцца — пра ўсіх, многіх.
перажані́ць, ‑жаню, ‑жэніш, ‑жэніць; зак., каго.
Пажаніць усіх, многіх.
пеража́ты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад пераняць.
перажаўці́ць, ‑жаўчу, ‑жоўціш, ‑жоўціць; зак., што.
Разм. Зрабіць вельмі жоўтым.
пеража́ць, ‑жну, ‑жнеш, ‑жне; ‑жнём, ‑жняце; зак.
1. што. Зжаць далей за вызначаную мяжу.
2. чаго. Разм. Зжаць усё, многае.
перажда́ць, ‑жду, ‑жджэш, ‑жджэ; ‑жджом, ‑жджаце; зак., каго-што.
Тое, што і перачакаць. [Дзяжа:] Каму ахвота прападаць І стравай быць чарвям, акулам? І ясна: лепей дзе за шулам Вайну — вар’яцтва пераждаць... Колас.
перажлу́кціць, ‑кчу, ‑кціш, ‑кціць; зак., што.
Разм.
1. Вымачыць у шчолаку ўсё, многае. Перажлукціць усю бялізну.
2. Паліць усё, многае. Перажлукціць усё малако.