Verbum

перадапыта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Учыніць паўторны допыт. Перадапытаць арыштаванага.

перадапы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перадапытаць.

перадару́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перадаручыць.

перадаруча́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да перадаручаць.

перадаруча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перадаручыць.

перадаручы́ць, ‑ручу, ‑ручыш, ‑ручыць; зак., што.

Даручыць каму‑н. выкананне таго, што было даручана самому. Перадаручыць справу памочніку.

перадары́ць, ‑дару, ‑дорыш, ‑дорыць; зак., каго-што і чаго.

1. Падарыць паступова ўсё, многае.

2. Падарыць ізноў тое, што было падорана. Перадарыць падарунак.

перада́тачны, ‑ая, ‑ае.

1. Які прызначаны, служыць для перадачы (у 1 знач.). Перадатачны вал. Перадатачныя лініі.

2. Які пацвярджае перадачу чаго‑н. каму‑н. Перадатачны акт.

перада́тчык, ‑а, м.

Спец.

1. Той, хто перадае што‑н.; тое, пры дапамозе чаго перадаецца што‑н. Перадатчык хваробы. □ Максім і звярнуўся да гэтага перадатчыка першакрынічных вестак. Машара. Не было па глухіх закутках Палесся ні газет, ні тэлеграфаў, ні тэлефонаў, — гэтых.. перадатчыкаў вестак аб падзеях на свеце. Колас.

2. Апарат для перадачы на адлегласць сігналаў, паведамленняў і пад. Кароткахвалевы перадатчык. Светлавы перадатчык.

перада́тчыца, ‑ы, ж.

Жан. да перадатчык (у 1 знач.).