Verbum

шчодры, ✂.

1. Які шырока аказвае дапамогу, ахвотна траціць сродкі на іншых, не скупы.

   • Ш. чалавек.
   • Шчодрай рукой надзяляць каго-н. (не шкадуючы).
   • Ш. на пахвалу (перан. які з ахвотай, многа хваліць).

2. Каштоўны, багаты.

   • Ш. падарунак.
   • Шчодра (прысл.) надзяляць каго-н. чым-н.

3. перан. Моцны, інтэнсіўны ў сваім дзеянні, выяўленні.

   • Ш. бой.
   • Ш. дождж.

|| наз. шчодрасць, ✂.

шчолач, ✂, ж.

Растворанае ў вадзе едкае хімічнае рэчыва, якое ўтвараецца пры злучэнні солі з кіслатой і афарбоўвае лакмусавую паперу ў сіні колер.

|| прым. шчолачны, ✂.

• Шчолачная рэакцыя.

шчолачнасць, ✂, ж.

Ступень насычанасці чаго-н. шчолаччу.

шчотка, ✂, ж.

1. Прыстасаванне для чысткі, мыцця, змятання чаго-н. у выглядзе плоскай калодачкі з густа насаджаным на яе шчаціннем ці іншым матэрыялам.

   • Ш. для абутку.
   • Зубная ш.
   • Ш. для чысткі коней.

2. У коней: частка нагі над капытом і пучок валасоў на гэтым месцы (спец.).

3. Прыстасаванне ў электрамашыне для перадачы току ад вярчальных частак да нерухомых (спец.).

|| памянш. шчотачка, ✂.

|| прым. шчотачны, ✂.

шчоўк, ✂, м.

1. Кароткі сухі гук ад стрэлу, дзеяння якога-н. механізма і пад.

   • Пачуўся металічны ш.

2. вык. Шчоўкнуў (разм.).

   • Ш. курком.

шчоўкаць, ✂; незак.

Утвараць рэзкія, адрывістыя гукі.

• Шчоўкае замок у дзвярах.
• У лазняку шчоўкаў салавей.
• Ш. абцасамі.

|| аднакр. шчоўкнуць, ✂.

|| наз. шчоўканне, ✂.

шчочка, ✂, ж.

1. гл. шчака.

2. Тое, што і шчака (у 2 знач.; спец.).

   • Ш. абцугоў.
   • Ш. замка.