Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоуыьэюя
бгджзйкмнпрстўц

лом​1, ✂, м.

Металічны завостраны стрыжань, якім разбіваюць што-н. цвёрдае.

  • Калоць лёд ломам.

|| памянш. ломік, ✂.

лом​2, ✂, м., зб.

  1. Ломаныя ці прыгодныя толькі для перапрацоўкі прадметы.

    • Жалезны л.
    • Збіраць л.

  2. Тое, што і ламачча (у 1 знач.).

|| прым. ломаны, ✂.

ломкі, ✂.

  1. Які лёгка ломіцца, крохкі.

    • Л. лёд.

  2. Няўстойлівы, пераменлівы (пра голас).

|| наз. ломкасць, ✂.

  • Л. голасу.