Verbum

звіліна, ✂, ж.

Хвалістае скрыўленне, выгін.

• З. ракі.
• Звіліны мозгу.

звілісты, ✂.

Які мае пакручасты выгляд.

• Звілістая сцежка.

|| наз. звілістасць, ✂.

звінець, ✂; незак.

Утвараць металічны гук.

• Звініць званок.
• Звіняць галасы дзяцей.
• У вушах звініць (пра звон у вушах).

|| зак. празвінець, ✂.

звінючы, ✂ (разм.).

Звонкі.

• З. гук.

звісаць, ✂; незак.

1. Быць апушчаным уніз, знаходзіцца ў вісячым становішчы.

   • Валасы звісалі на лоб.

2. Вісець няроўна, не аблягаючы плячэй, стану (пра вопратку).

   • Адзенне звісае з плячэй.

|| зак. звіснуць, ✂.

звіслы, ✂.

Які звіс, апусціўся, абвіслы.

• Звіслыя вусы.
• Звіслае голле.

звіх, ✂, м. (разм.).

Тое, што і вывіх.

• З. нагі.

звіхнуцца, ✂; зак.

1. Зрушыцца ў суставе.

   • Палец звіхнуўся.

2. Страціць розум, звар’яцець (разм.).

   • Ад такіх перажыванняў можна з.

3. Збіцца з правільнага шляху, з правільных пазіцый.

звіхнуць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і вывіхнуць.

• Ён звіхнуў нагу.

звіцца, ✂; зак.

Скруціцца ў клубок, кальцо.

• Змяя звілася ў клубок.

|| незак. звівацца, ✂.