Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіоуыэя’
бгдежзійклнпрстўхцчш

вораг, ✂, м.

  1. Той, хто знаходзіцца ў стане варожасці з кім-н., непрыяцель.

    • Закляты в.

  2. Ваенны праціўнік, непрыяцель.

    • В. разбіты.

  3. каго. Прынцыповы праціўнік чаго-н.

    • В. алкаголю.

|| прым. варожы, ✂.

  • В. стан.

ворны, ✂.

Прыгодны для ворыва.

  • Ворная зямля.

ворс, ✂, м.

Кароткі густы пушок на паверхні некаторых тканін, а таксама некаторых гатункаў скур.

  • Сукно з ворсам.

|| прым. ворсавы, ✂.

  • Ворсавыя тканіны.

ворчык, ✂, м.

Прыстасаванне для прыпрэжкі каня ў дапамогу каранніку.

  • Хадзіць на ворчыку.

|| прым. ворчыкавы, ✂.